3 juni 2014

Photo Challenge 22 en 23/52

We zijn weeral verder dan ik dacht precies. Morgen op het weekmenu van week 23 van het werk: Florentijnse eieren. Ik wist niet dat het bestond tot ik ze daar eens at. Lekkerrrrr... Bij deze wist ik dus dat het week 23 geworden was. Gelukkig dat iemand er nog aan denkt dat mijn innerlijke kalender moet bijgewerkt worden.

Week 22 ging geruisloos over in week 23 dus beide foto's zijn van gisteren. Ik ga daar geen doekjes om winden, het is bij wie dit volgt al algemeen bekend dat ik er niet mee inzit dat de foto's niet op het juiste moment genomen zijn.

Voor week 22 presenteer ik u een standbeeld. Dit standbeeld staat ter hoogte van de Unescorotonde. Dat is voor de Bruggelingen eigenlijk gewoon het rond punt bij het station. Dat waar je tijdens de spitsuren moet staan aanschuiven en waar je de helft van de tijd gewoon stil op staat. Laat ons zeggen dat het niet zo goed marcheert, wat niet zo verwonderlijk is als je weet dat zeer kortbij er verkeerslichten staan. Kwestie van nog problemen op te kunnen lossen in de toekomst. Een mens mag niet alles in een keer hebben, dan ben je weer blij als er nog iets opgelost is. Zo gaat dat.

Maar terug naar het standbeeld. Vroeger, toen de dieren nog spraken, de Unescorotonde nog niet bestond en ik nog klein was, stond dit beeld veel meer in de kijker. Ik vond het als kind uitermate fascinerend, maar ik was er wat bang van. Men ziet hier een man die een overmaatse vogel bij de keel grijpt en hoog boven die vogel opgeheven iets in de hand heeft. Als kind dacht ik dat het een mes was en hij het beest de keel ging oversnijden. Het is pas jaren later, bij het verplaatsen van het beeld, dat ik zag dat het een vis was. Dat maakt het al iets minder griezelig, maar ik blijf het fascinerend vinden. Ik heb geen idee wie of wat het voorstelt en of hij die vis wil geven of afgenomen heeft. Bizar beeld, waar u trouwens hier de achterkant van ziet omdat ik geen zin had om mij midden op de rotonde te gaan begeven. Nu en dan zie je daar een verdwaalde toerist lopen, maar het scoort niet hoog in de categorie 'verantwoord gedrag'.


Voor week 23 had ik een foto kunnen nemen van de herdenkingsplaats waar vorige week op de markt de 19-jarige Mikey omgebracht werd. Ik passeerde er wel, maar het ligt absoluut niet in mijn aard om daar foto's van te nemen en waar dan ook te posten. Er zijn absoluut grenzen.

Waar jullie wel een foto van krijgen is van iets wat mij een groot genoegen doet: de afbraak van de meifoor. De rust keert weer. At last.


7 opmerkingen:

  1. Het beeld is van de Ichtegemse (!) Josué Dupon en stelt een man voor die een pelikaan met een vis voedert. Het is dan ook getiteld 'Man met pelikaan'. (No kidding!)
    Josué Dupon is echter vooral bekend omwille van zijn monumentale beeldengroep aan de ingang van de Antwerpse zoo.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik was als kind ook altijd onder de indruk van dit beeld. Ik was het helemaal vergeten. De volgende keer dat ik daar ben zal ik er naar uitkijken.
    Afgezien van de oliebollen, is de Meifoor ook aan mij voorbij gegaan.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. inderdaad intrigerend beeld, heel mooi!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. De rust is inderdaad weergekeerd, mij hoor je ook niet klagen :-) Soms heb ik het gevoel dat ze elk jaar de (kut)muziek iets harder zetten...

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het lijkt wel een gigantische Pac Man, dat rad met een hap uit :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Getverdemme, dat ziet er goed uit. Die eieren!
    Wat dat beeld betreft: dat is kunst!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Die eieren wil ik ook wel eens proeven.

    Smakelijke groet,

    BeantwoordenVerwijderen