8 november 2012

In omgekeerde volgorde

Deze week zag ik noodgedwongen bijna het licht aan het einde van de tunnel. Niet in de doodgaan-zin, gelukkig maar, het was eerder in de zin dat ik mijn leven aan mij voorbij zag gaan. Toch alvast de laatste 2,5  jaar, want zo lang bleek ik mijn gsm te hebben. Die van het werk, dat is, maar die heeft een toegestaan multifunctioneel gebruik. En néén, ik bedoel dus niet dat ik ermee mag bellen én sms'en, ik bedoel dat hij werk- en privégerelateerd is. Mits een code voor de eigen gesprekken, maar dat ga ik nu niet zitten uitleggen, want het is totaal onbelangrijk.

Wat wel belangrijk is, is dat ik een watje ben. Ik hang vast aan mijn verleden en gooi niet graag dingen weg. Die gsm kon mij, wegggooigewijs, gestolen worden. Het onding had mij al meerdere malen liggen gehad, dus het speet mij niet om er afscheid van te nemen. De inhoud daarentegen, dat was een ware ramp.

Ik had de hele hoop in één keer kunnen wissen, ja, maar bij meer dan 2000 sms'en sloeg het ding tilt. Ik had het kunnen weten, tilt slaan was zijn tweede natuur. Stuk per stuk dan maar, want ze moesten eruit. Alleen al omdat ik niet wou dat iemand achter mijn rug gniffelend mijn berichten zou lezen. Maar man, wat deed dat pijn. Vooreerst aan mijn duim. Ten tweede, en dat was veel erger, aan mijn hart. Ik zag mijn leven passeren in omgekeerde volgorde: slechte tijden, goeie tijden, eerste sms van de jongste, geboorte 2, dolverliefde tijden, nieuwjaar, gelukkige verjaardag, aarzeldende tijden, slechte tijden, geboorte 1, wat-zal-het-worden-tijden, verliefde tijden, nieuwjaar, gelukkige verjaardag, spannende tijden, ellendige tijden, eerste sms van dochter 1, goeie tijden. En toen hield het op.

Ik las ze uiteraard niet allemaal, maar er zaten wel cruciale bij. Sommige las ik vol liefde, andere vol woede, nog andere vol verdriet. En toen was het bijna twee uur 's nachts. En ik kon niet slapen.

Ik zal ze missen.
Mijn sms'en.


24 opmerkingen:

  1. Ja, ik heb dat ook gehad toen ik mijn nieuwe telefoon kreeg, de allereerste met Vlam zaten er in. Maar ik heb gelukkig wél al onze mails nog, vanaf de allereerste. Op Gmail, dus daar kan (hoop ik) niks mee gebeuren!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. oh, f*ck, de mijne staan op hotmail... Wat ga ik daar nu weer mee moeten doen? *huil*

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Kan ik me wel inbeelden dat je erna niet meer kon slapen, wat een rollercoaster.

    Volgens mij ging de inhoud van de hotmail inboxen wel behouden kunnen blijven hoor?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik hoop het. Daar zitten meer dan 5000 mails van het lief in.

      Verwijderen
  4. Zal ik je een nieuwe lieve sms sturen?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik ben daar geloof ik heel makkelijk in, wég ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik wou dat ik het ook was. Maar ik ben een verzamelaar.

      Verwijderen
  6. Ik ben op een keer maar op naam gaan selecteren en ongelezen aan het wissen geslagen: alles met namen erboven die een pijnlijk scheutje door mijn lijf deden schieten: hup, weg ermee. Die kun je ook maar beter kwijt zijn, denk ik dan.

    Andere smsjes, daar houd ik dan juist aan vast. Fijn om terug te lezen hoe trots hij op me was toen ik die eerste nacht in het ziekenhuis lag met de tienponder óp mijn buik in plaats van erin.

    Tja. Er zit soms een heel levensverslag in, in zo'n apparaat. Wat dacht je van de foto's..!! :-D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig heb ik daar geen foto's in zitten. Dat zou pas pijnlijk zijn (maar die kan je wel overzetten op computer natuurlijk)

      Verwijderen
  7. Drama - ik kan het me helemaal voorstellen - al dat gedoe met die elektronica ook. Misschien moeten we gewoon met zn allen terug brieven gaan schrijven, die kun je dan gewoon in een schoendoos stoppen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De liefdesbrieven van mijn ex, die heb ik toch weggegooid, hoor. ;-)

      Verwijderen
  8. Dat is inderdaad een heftige opruimklus! Geeft het wel rust nu?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Neen. Ik heb nog steeds spijt.

      Verwijderen
  9. Ach, ik heb ooit eens alle belangrijke sms-en (200+) uit een oude gsm manueel overgetikt. Ik heb dat tekstbestand nog ergens, de vraag is alleen waar :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dan heb je het niet meer nodig, dat is goed :-)

      Verwijderen
  10. Oei, ik mag er niet aan denken. Dat is het nadeel als je een gsm heel lang hebt, beter om het jaar een nieuwe kopen. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Goh, dat wil ik de economie ook niet gunnen ;-)

      Verwijderen
  11. Haha, ik heb ook zo'n innige relatie met mijn sms'en :) En ook ooit eens allemaal overgetypt, ik beken :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Allemaal?! Dat waren er toch geen duizenden? (mag ik hopen)

      Verwijderen
  12. hé elke
    jij hebt gewoon een nieuwe blog!!!
    ja, ergens hangt het wel in mijn schemerige geest, maar eh, lang hier niet geweest dus!
    ook nog niet gereageerd op je lieve mail, komt nog, komt nog, nog wat geduld!
    en ja, dat van die smsjes, dat herken ik wel... in mijn vorige gsm (die best wel duur was, en die helaas maar 6 maanden is meegegaan!) kon ik er eindeloos veel bewaren, maar in de huidige helaas maar een stuk of 50! dus regelmatig typ ik de belangrijkste ook over ja, hmhm, ik beken!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, grappig dat zoveel mensen ze overtypen, ik voel mij ineens een stuk minder alleen ;-)

      Neem gerust je tijd, ik loop niet weg :-)

      Verwijderen
  13. Kijk daar heb ik nu geen last van. Het geheim? Ik deed mijn mobiel de deur uit. Ik had mezelf in die periode daarvoor wijsgemaakt dat ik dat ding nodig had. Blijkt dus niet zo te zijn. Ik heb eerder meer dan minder vrienden en kennissen nu. Want een mailtje of een belletje met de vaste telefoon is minstens even succesvol.
    Enfin, wat een droefgeestigheid maar toch... wat leuk opgeschreven. Jij kunt doffe ellende met een glimlach beschrijven. En met het toetsenbord natuurlijk.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. De mijne kan er amper 60 aan. (sms'en bedoel ik dan)
    Bij 55 mocht moose mij niet meer sms'en, want die vijf overige dienen voor banale boodschappen die ik weer mag wissen.

    BeantwoordenVerwijderen