Posts tonen met het label 52 weeks. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 52 weeks. Alle posts tonen

29 mei 2014

Photo challenge 21/52

Als bijna rasechte Bruggeling zou ik vandaag eigenlijk een foto moeten plaatsen van de Heilige Bloedprocessie. Ik kan mij alleen niet meer herinneren wanneer ik die voor het laatst zag, dus het zal ook niet voor vandaag zijn. Ik denk nochtans elk jaar dat ik maar eens moet gaan kijken, maar blijkbaar is de 'moet' er teveel aan, dus ik laat het maar voor wat het is.

Een andere foto dan maar. Eentje waarvan ik moet toegeven dat hij niet van deze week is (ik zal het maar toegeven vooraleer één of andere snodaard opmerkt dat er geen groen aan de bomen hangt), maar wel toepasselijk. Soms heeft men in het leven van die momenten waarop je denkt: springen of niet? Dat moet deze eend ook gedacht hebben. Hij staat meer dan 3 m hoog trouwens. Maar anderzijds heeft hij het geluk dat hij kan opvliegen vooraleer hij neerstort. Lucky bastard.


16 mei 2014

Photo challenge 20/52

Volgens het weekmenu dat elke week in mijn virtuele werkbrievenbus valt, was het deze week week 20. Er stond vandaag iets op het menu waar ik niet echt zin in had, dus ik at een broodje. Het feit dat ik te lui was om vanmorgen mijn boterhammen te smeren, was hier schuldig aan.

Tot zover het interessante luik van mijn verhaal. Ik ga nu nog een beetje zagen. Daar knapt een mens van op, naar het schijnt. De medemens hoogst waarschijnlijk niet, maar u mag gerust de zaal verlaten.

Ik voel mij leeg. Ik mis de helft van mijn dagen. Er is iets en ik kan het niet pakken want het is weg. Ik heb constant het gevoel dat ik dingen moet doen om mijn dagen te vullen. Ik ben vrolijk op twitter, maar daar kent bijna niemand mij echt. Ik blijf weg op facebook, want daar ga ik door de mand vallen. Die kennen mij (bijna allemaal) wel echt. Op het werk ben ik ongeduldig en heb ik zin om sommige mensen op hun gezicht te slaan. Mijn verdraagzaamheidsgrens is opvallend laag. Ik wil niet zijn waar ik nu ben.

Dus wat doet een mens dan om zich beter te voelen? Schoon schip maken. Bij gebrek aan een schip, nam ik mijn huis. Wat u hieronder ziet is een unicum. De laatste keer dat dit leeg was, is vermoedelijk zo'n 5 jaar geleden. Toen verhuisde ik, met het oog op het echt opkuisen en inrichten van mijn definitieve slaapkamer, een berg dozen naar beneden. Die bleven hier staan tot een maand of 2 geleden en toen gingen ze weer naar boven. Maar niet naar mijn slaapkamer, dat zou al te gek zijn. Onmiddellijk daarna (als in: 5 minuten) besloot ik dat het tijd werd voor een tripje naar het containerpark en zette ik de gang vol weg te gooien rommel. Die hier dus twee maanden bleef staan. Maar deze week ging het gebeuren. En het gebeurde. Met de hulp van iemand die al even tuk is op containerparkbezoeken. Elkaar wederzijds oppeppen heet dat. En nu, nu is hij eindelijk leeg, mijn gang. Ik schrik er nog elke morgen en avond van.

Kan je nagaan hoe erg ik zal schrikken als de hall ooit eens afgewerkt raakt.
Help mij trouwens onthouden dat ik nog eens de spinnenwebben van het plafond af moet halen? En die planken nog naar boven moet doen? Dat van de muur en de afwerking rond de deur weet ik nog. Ik dank u zeer.


13 mei 2014

Photo Challenge 19/52

Deze week een foto die voor Brugge eigenlijk weinig speciaal is, vooral omdat ik gelijkaardige foto's op hetzelfde moment dat ik deze nam op facebook zag verschijnen. Vanuit verschillende uithoeken uit (West-)Vlaanderen dan nog. Dat is dan misschien toch wel een beetje speciaal.

Weinig kennis valt hieruit te vergaren, buiten dan misschien dat het tijd wordt om alles eens schoon te wassen en dingen aan te pakken. Niet alleen (de binnenkant van) mijn hoofd, maar ook mijn huis. Want dat is toch ook wel eens nodig. *gewilthetnietweten*




3 mei 2014

Photo Challenge 6-18/52

Het wordt hier dringend tijd voor een inhaalbeweging en wegens dingen die ik nu niet ga uitleggen, heb ik ineens tijd over, dus hier gaan we voor 12 foto's, want blijkbaar zitten we aan week 18. U zal mij hopelijk excuseren voor het feit dat de weken en de foto's niet kloppen. Ik onthoud niet erg goed. Ik weet meestal amper nog welk weer het gisteren was. Vandaag was het trouwens zonnig, maar niet al te warm en er stond nogal veel wind. We schrijven 3 mei.

6/52: vanop de Minnewaterbrug heb je een mooi zicht op het sashuis. Rechts op de foto bevindt zich de Begijnenvest, links het Minnewaterpark. Wie zijn leven wil riskeren rijdt best eens met de fiets over deze brug in het druk toeristisch seizoen of als het glad ligt. Ambiance verzekerd.


7/52: iemand in het Begijnhof, een plaats waar trouwens enkel vrouwen wonen, houdt precies van kleine glazen flesjes. En wie ben ik om dat te veroordelen, ik hou van kleine blikken doosjes.


8/52: ook in Brugge wordt er nog getrouwd. Dat is trouwens het enige moment waarop je je wagen mag achterlaten op de Burg. Dus als iemand zich geroepen voelt... En ja, ik hou van oude auto's. Ik ben een typische vrouw. Not.


9/52: ooit stond op de Markt de Waterhalle. Die is te zien op de kaart van Marcus Gerards. Het gebouw is ondertussen allang verdwenen en op die plaats ziet met ondertussen onder andere het Provinciaal Hof (met mooie zalen binnenin trouwens). Maar wat u hier ziet zijn twee overgebleven zuilen van de Waterhalle en deze bevinden zich in het Arentshof. Eerlijk gezegd had ik mij nooit afgevraagd wat die twee zuilen daar stonden te doen tot ik zelf een cursus gids ging volgen. U bent dus gewaarschuwd, vermoedelijk zullen jullie nog als aandachtig publiek dienst doen.


10/52: de brievenbus van de voormalige brouwerij Henri Maes trekt vooral mijn aandacht omdat ik thuis nog 4 van deze bierglazen heb. Een overblijfsel van het café dat mijn grootouders ooit uitbaatten. De brievenbus bevindt zich op het Walplein, de plaats waar men nu brouwerij De Halve Maan kan bezoeken.


11/52: ik vermoed dat het mijn twee favoriete huizen in de Brugse binnenstad zijn. Ons klein stukje art nouveau naast de O.L.Vrouw-kerk.


12/52: En wisten jullie trouwens dat het Arentshuis (in het Arentshof van de zuilen van de voormalige Waterhalle - jaja, er zit een lijn in dit verhaal) over zuilen in Egyptiserende stijl? Ewel, nu wel.


13/52: ook nieuw voor mij: ter hoogte van de Vismarkt staat (ligt) aan de overzijde van het water een beeld van Permeke. Hierzie:


14/52: in meer weetjes over dat toch wel opmerkelijke torentje ter hoogte van de bloedkapel ga ik mij toch eens moeten verdiepen. In de bloedkapel ook trouwens, want ik ben daar van mijn leven nog niet binnen geweest.


15/52: eindelijk eens wat anders dan gidserig gedoe. Een mens wordt wat freaky op den duur. Dit is de binnenkant van één van de studio's van het Concertgebouw. Naar aanleiding van een concert kwamen wij daar eens binnen. De foto is niet geweldig (en dat geldt ook voor de volgende), maar het was een mooie ruimte. Meer dan mij op mijn woord geloven zit er vermoedelijk niet in.


16/52: niet iedereen zal mij op mijn woord geloven als ik zeg dat het concertgebouw een mooi gebouw is. Maar ik vind het wel en het mag gezien zijn, zeker aan de binnenkant.


17/52: sinds nog niet zo lang (ik durf er niet voor wedden dat het 'kort' is), hangt er in de trappenhal van het concertgebouw een kunstwerk dat bestaat uit verschillende klokken. Mocht je er ooit komen: loop door naar de vierde verdieping en dan kan je ze perfect bewonderen.


18/52: de torens van Brugge in combinatie met de binnenkant van het concertgebouw en ondergetekende. Dat gebeurt al eens als je een foto van binnen naar buiten neemt als het donker is. Nu, ik ben weer mee. Dat is het bijzonderste.


24 maart 2014

Photo challenge 5/52

Goed nieuws, gasten, het is nog maar de 5e week van 2014. Schoon weer voor de tijd van het jaar, dat wel.

Brugge is een beetje doods 's avonds, zo zegt men al eens. Er waren tijden dat men er een boek over schreef. Weliswaar op het einde van de 19e eeuw, maar sommigen beweren dat er nog niet veel veranderd is.

Maar één ding is zeker: wij zijn geen zombies. Alleen jammer dat het graf links achter wat afbreuk doet aan die bewering.
(u kan het intikken in google en dan komt u bij iets Spaans uit. Waar ik geen jota van begrijp)


19 maart 2014

Photo challenge 4/25

Ons begijnhof is ongetwijfeld één van de meest gefotografeerde plaatsen in Brugge in deze periode van het jaar. Maar ik heb er eentje met een zuster (begijntjes zijn er niet meer) en zonder extra volk. Speciaal voor u. Dan is het niet zo erg als je ook dit jaar weer niet in Brugge raakt.




18 maart 2014

Photo challenge 3/52

Met uw permissie ga ik even een inhaalbeweging maken. Dit houdt in dat ik hier meerder foto's in één week ga plaatsen. Dat is vooral omdat ik vorige zaterdag met de gidsencursus een wandeling door Brugge maakte en bijgevolg eens tijd had (en nam) om foto's te nemen. Een goede opvolging van de weken van het jaar kunnen we het niet noemen, maar we waren toch in Brugge. En daarbij: het is al sinds januari half lente, dus veel verschil valt er amper te merken.

Vorige week vrijdag was het hier 100 dagen. Onze Guido Gezelle zal het geweten hebben. Wat er precies op de arme man zijn hoofd hangt, weet ik niet, want ik kwam niet dicht genoeg. Het was immers de bedoeling dat we ook met de groep meeliepen. Van heel ver leek het een regenkapje, maar bij inzoomen bleek het toch wat anders (een blad met foto en tekst?) te zijn. Jammer dat ik de telelens niet mee had op dat moment. U zal het moeten doen met de foto genomen met de 'gewone kodak', zoals wij hier zeggen.


2 maart 2014

Photo challenge 52 weeks: 2/52

Zozo, terwijl iedereen aan 9 zit, loop ik weer achter de feiten aan. Maar dat geeft niet (maak ik mijzelf dan maar wijs).

Ik ging even naar buiten om af te spreken met een vriendin en stootte op dit:




De aandachtige lezer zal ondertussen wel doorhebben dat 'dit' niet staat waar ik woon en officieel gedomicilieerd ben. Dit staat waar het lief woont en officieel gedomicilieerd is. Ik ben daar dus ook soms en het is als het ware mijn tweede thuis. En ik moet het eerlijk toegeven: zoiets schoons, dat hebben wij hier niet. Hij zal het graag horen, want zoals alle Gentenaars vindt hij Gent ver verheven boven Brugge. Ik laat hem maar denken. Zo blijft iedereen blij.

18 februari 2014

Photo challenge 52 weeks 1/52

Het idee ontstond in het het hoofd van ene medeblogger die ik ondertussen persoonlijk ken. Enthousiast als ik ben over dingen, besloot ik mee te doen. In week 1 ging het echter mis. Een virus kruiste mijn pad en dat bleek nogal hardnekkig te zijn. Het virus, niet het pad. Het steekt trouwens ook nu nog de kop op als ik onvoldoende of slecht slaap, maar ik ben alweer aan het werk. Over dat laatste ga ik later nog eens een klaagzang aanheffen, maar niet vandaag.

Bij deze zit ik dus aan week 1, terwijl iedereen het over week 7 heeft. Maar ach, ik haal dat wel in. Of niet. Dan loop ik maar achter. Daar gaan we niet dood van, nietwaar.

Ik start in mijn tuin. Niet dat daar veel van te zien is, want het is nacht. Maar geef toe: de sfeerverlichting, speciaal voor u en mijzelf en kinderen gehaald bij onze Zweedse vrienden, heeft wel iets dat in week 1 had gepast. Hier is het altijd kerst, zou het lief zeggen. En hij zegt dat met een glimlachje alsof hij het niet nodig vindt. Maar ach, wij houwen van kerst, zelfs in de lente.